Førsteinntrykket handler om ro

Et nettbasert kasino møter ofte den besøkende med mange mulige retninger på én gang. Spillbilder, kampanjer og menyer kan konkurrere om oppmerksomheten før man egentlig har fått et inntrykk av stedet. Derfor kan en ryddigere utforming gjøre mer enn å pynte på skjermen: Den endrer tempoet i utforskingen. Når det er tydelig hva som er overskrift, hva som er informasjon, og hva som er underholdning, blir det enklere å orientere seg uten å bli dratt videre av hvert nytt inntrykk.

For voksne brukere begynner interessen gjerne med en blanding av nysgjerrighet og forventning. Noen vil se hvilke spilltyper som finnes, andre vil forstå hvordan en plattform er bygd opp, eller bare få et inntrykk av stemningen. En oversiktlig startside gir rom for disse ulike motivene. Den inviterer til å se seg omkring, snarere enn å presse fram en rask beslutning.

Fra blikk til fordypning

Den første overgangen skjer når den besøkende går fra å skumme siden til å undersøke innholdet. Her betyr små valg mye: forståelige kategorier, lesbar tekst og beskrivelser som faktisk forklarer hva man ser på. Hvis menyene bruker velkjente ord og holder seg stabile fra side til side, slipper brukeren å bruke oppmerksomheten på å lære seg en ny struktur. Det gir mer plass til selve underholdningen og til å vurdere om uttrykket passer egne ønsker.

Også informasjon om tilbud bør inngå i denne helheten, uten å overdøve resten. En nøktern sammenligning av hvordan bonusvilkår blir omtalt på ulike sider, finnes for eksempel i https://bestemobilcasino.com/beste-casino-bonus/, der temaet presenteres som et eget informasjonsområde. Når slikt stoff er tydelig skilt fra spillutvalget, kan leseren lettere forstå hva som er underholdning, og hva som er praktiske betingelser knyttet til et tilbud.

God presentasjon kjennetegnes ofte av at den ikke krever oppmerksomhet hele tiden. Det betyr ikke at en side må være monoton. Farger, bevegelser og lyd kan bidra til særpreg, men de fungerer best når de har en tydelig rolle. Et roligere uttrykk gjør det dessuten lettere å legge merke til forskjeller mellom spill, i stedet for at alt fremstår som én sammenhengende strøm av blinkende elementer.

En utforsking med flere små stopp

Engasjement utvikler seg sjelden som et sprang fra første besøk til langvarig interesse. Det består heller av små stopp der brukeren vurderer hva som virker relevant. En gjennomtenkt plattform støtter denne bevegelsen ved å gjøre det lett å gå tilbake, sammenligne kategorier og finne fram til forklaringer. Noen trekk som ofte bidrar til en mer behagelig utforsking, er:

• En tydelig hovedmeny som gjør det enkelt å forstå hvilke deler av plattformen som finnes.

• Korte beskrivelser som gir nyttig sammenheng uten å overlesse skjermen med detaljer.

• Et visuelt hierarki der informasjon, underholdning og tilbud ikke blandes sammen.

• Lik utforming på tvers av sider, slik at navigasjonen føles forutsigbar.

Disse grepene kan virke beskjedne hver for seg, men samlet påvirker de hvor mye mental innsats besøket krever. Når brukeren stadig må lete etter tilbakeknapper, tolke uklare symboler eller skille mellom lignende kategorier, blir opplevelsen fort mer krevende enn underholdende. En ryddig utforming fjerner ikke valgmulighetene; den gjør dem lettere å lese og gir den besøkende større kontroll over hvor oppmerksomheten skal ligge.

Opplevelsen varer lenger enn første klikk

Det er også verdt å se på hvordan plattformen fungerer etter at nyhetens interesse har lagt seg. Et godt førsteinntrykk kan vekke nysgjerrighet, men jevn kvalitet i tekst, navigasjon og visuell rytme er det som gjør videre utforsking behagelig. Hvis brukeren møter den samme tydeligheten på mobil som på en større skjerm, oppleves tjenesten som mer helhetlig. Det handler ikke om å fylle hvert øyeblikk med aktivitet, men om å la innholdet være tilgjengelig når man selv ønsker å undersøke det.

Den mest interessante endringen skjer derfor kanskje ikke i selve spillene, men i forholdet mellom mennesket og plattformen. Når utformingen er roligere og mer presis, blir veien fra nysgjerrighet til engasjement mindre hektisk. Brukeren får tid til å danne seg et inntrykk, forstå hva som tilbys og velge hvor lenge interessen skal vare. I en digital underholdningsverden preget av mange inntrykk kan nettopp den følelsen av oversikt være det som gjør besøket minneverdig.

Det første inntrykket av et nettcasino handler sjelden bare om hvor mange spill som finnes. Like viktig er følelsen av å bli vist rundt uten å bli dyttet videre. Et ryddig uttrykk, tydelige overskrifter og en behagelig rytme mellom tekst og bilder kan gjøre utforskingen rolig og oversiktlig. Når alt konkurrerer om oppmerksomheten, blir selv et stort utvalg fort en vegg av farger.

I denne minivurderingen er det derfor presentasjonen som står i sentrum: hvordan en plattform organiserer innholdet, hva som møter blikket først, og om helheten gir lyst til å bli værende. Det sier ikke alt om kvaliteten, men det påvirker hvordan kvaliteten oppleves. En kort omtale av begrepet gratis spins uten innskudd app kan for eksempel inngå som informasjon i en bredere oversikt, uten at den trenger å dominere siden eller gjøre den til en annonseflate.

Førsteinntrykket ligger i hierarkiet

En gjennomarbeidet startside gjør det lett å forstå hva slags innhold som finnes, før brukeren må ta stilling til hvert enkelt spill. Det handler om visuell rangering: hovedområder bør være tydelige, mens mindre viktige elementer får en mer tilbaketrukket plass. Når typografi, avstand og fargebruk trekker i samme retning, føles siden enklere å lese selv om den rommer mye.

Det motsatte merkes raskt. Store bannere, blinkende felt og gjentatte budskap kan skape energi, men i for store mengder gjør de det vanskeligere å skille mellom informasjon og dekor. Resultatet kan virke mindre gjennomtenkt enn det faktisk er. En rolig flate er ikke nødvendigvis kjedelig; den kan tvert imot gi innholdet rom til å bli oppdaget i eget tempo.

Et godt visuelt hierarki viser også respekt for den voksne brukeren. Det lar en orientere seg uten å bli møtt med en strøm av påtrengende signaler. Når viktige valg og kategorier er lette å finne, fremstår plattformen mer samlet. Små detaljer som konsekvent ikonbruk og leselige overskrifter bidrar til den samme følelsen av orden.

Oppdagelse uten endeløs skrolling

Det store utvalget er en del av underholdningen, men det trenger en form. Kategorier med forståelige navn gjør det lettere å danne seg et bilde av hva som venter, mens søk og sortering kan gi en mer direkte vei gjennom katalogen. Det avgjørende er ikke hvor mange valg som vises på én gang, men om brukeren skjønner hvordan innholdet henger sammen.

• Tydelige kategorier gjør utvalget lettere å lese.
• Jevn bruk av bilder og tekst gir siden en mer samlet rytme.
• En synlig, men diskret søkefunksjon kan korte ned letingen.
• Utvalgte innslag fungerer best når de ikke skjuler resten av katalogen.

Disse grepene kan virke beskjedne hver for seg, men sammen påvirker de hvor naturlig det føles å utforske. En katalog som presenterer innhold i håndterlige grupper, gir rom for nysgjerrighet uten å kreve at alt vurderes på én gang. Det er en mer behagelig form for overflod: mange muligheter, men med nok struktur til at de ikke flyter sammen.

Detaljene som gir helheten karakter

Utformingen bør ha en egenart, men særpreg trenger ikke bety et stadig skiftende uttrykk. En tydelig palett, gjennomgående grafikk og moderat bruk av bevegelse kan gi plattformen en gjenkjennelig atmosfære. Når detaljene støtter innholdet, oppleves de som en del av stedet. Når de bare kjemper om oppmerksomhet, blir de fort støy.

Også lesbarhet påvirker inntrykket av kvalitet. Tekst som er stor nok, kontraster som fungerer, og knapper med forståelige navn gjør det enklere å orientere seg på både mobil og større skjerm. Det er særlig merkbart når oppsettet tilpasser seg uten at elementer klemmes sammen eller forsvinner ut av syne. En god mobilvisning føles ikke som en nedskalert kopi, men som en gjennomtenkt versjon av samme miljø.

Tempoet teller også. En side som laster innhold gradvis og beholder en tydelig struktur, kan oppleves mer behagelig enn en som forsøker å vise alt med én gang. Små pauser mellom hovedinnhold og anbefalinger gir øyet anledning til å skifte fokus. Slik blir navigasjonen mindre som en korridor full av skilt og mer som et rom der det er mulig å velge retning.

Hva man kan forvente av en god opplevelse

En plattform med god presentasjon lover ikke at alle vil like utvalget, men den gjør det enklere å vurdere det. Den forklarer seg gjennom organisering snarere enn gjennom stadig sterkere budskap. Forventningen bør være et tydelig førsteblikk, en katalog som lar seg forstå, og et uttrykk som holder sammen fra startside til undersider.

Den beste følelsen oppstår når designet ikke ber om å bli lagt merke til hele tiden. Da kan oppmerksomheten flytte seg fra menyer og bannere til selve underholdningen og den stemningen brukeren ønsker å finne. Nettcasinoets kvalitet blir dermed ikke bare et spørsmål om mengde, men om hvordan mengden er gjort lesbar. Når browsing føles som oppdagelse snarere enn sorteringsarbeid, virker hele opplevelsen mer gjennomført.

Et nettcasino merkes før det første spillet åpnes. Noen sider ønsker brukeren velkommen med rolige farger, tydelige kategorier og god plass mellom valgene. Andre fyller skjermen med bevegelige bilder, sterke kontraster og mange tilbud på én gang. Forskjellen handler ikke bare om utseende: Måten innholdet er ordnet på, former både tempoet og stemningen i den digitale underholdningen.

For et voksent publikum kan en oversiktlig side oppleves som et pusterom. Blikket finner fram uten å måtte konkurrere med stadig nye inntrykk, og det blir enklere å forstå hva slags univers man befinner seg i. En mer tettpakket utforming kan på sin side gi følelsen av et travelt underholdningsrom, der hvert felt lokker med sin egen lille fortelling. Ingen av uttrykkene passer alle, men begge påvirker opplevelsen lenge før innholdet får hovedrollen.

Hva gjør den første oversikten med inntrykket?

Den første skjermen fungerer som en slags inngang til resten av siden. Når menyen er kortfattet og kategoriene har beskrivende navn, framstår tilbudet som lettere å orientere seg i. Hvis alt presenteres samtidig, kan siden virke energisk, men også urolig. Det avgjørende er ofte ikke hvor mye innhold som finnes, men om det føles som om innholdet har fått en naturlig plass.

I omtaler av nettcasino, blant annet på siden visa på casino, kan presentasjonen gi et inntrykk av hvordan utvalget er organisert. Selve navigasjonen forteller likevel mer når man beveger seg mellom områdene: Er det lett å forstå sammenhengen mellom forsiden, kategoriene og informasjonen om hvert enkelt spill? En tydelig struktur gjør at overgangen føles sømløs, mens uklare skifter kan bryte oppmerksomheten.

Små valg i utformingen bidrar også til helheten. Lesbar skrift, synlige overskrifter og konsekvent plassering av menyen gir siden en forutsigbar rytme. Når de samme elementene flytter på seg fra skjerm til skjerm, må brukeren stadig finne fotfestet på nytt. Det er en liten irritasjon isolert sett, men summen av slike avbrudd kan gjøre besøket mer anstrengende enn underholdende.

Hvorfor påvirker navigasjonen tempoet?

Tempo oppstår ikke bare gjennom animasjoner eller lyd. Det formes også av hvor mange valg som står åpne samtidig, og hvor raskt siden leder oppmerksomheten videre. En rolig navigasjon lar blikket hvile mellom inntrykkene. En tett meny med mange visuelle signaler kan derimot skape en følelse av hastverk, selv om ingenting faktisk krever at man skynder seg.

Forskjellen kan merkes i flere deler av besøket:

• En fast og forståelig hovedmeny gir en følelse av retning.

• Tydelige kategorier gjør utvalget enklere å lese som en helhet.

• For mange samtidige bevegelser kan trekke oppmerksomheten i flere retninger.

• Gjenkjennelige knapper gjør at siden føles mer sammenhengende.

Dette er ikke bare et spørsmål om effektivitet. En side som er enkel å forstå, kan kjennes avslappet selv når den rommer mye. Omvendt kan en tilsynelatende enkel side oppleves krevende hvis viktige valg er skjult eller merket uklart. God flyt handler derfor om at brukeren får beholde oppmerksomheten på opplevelsen, i stedet for å bruke den på å tolke selve grensesnittet.

Hva forteller overgangen mellom områder?

Når man går fra en oversikt til en egen presentasjon av et spill, blir sidens struktur ekstra synlig. En tydelig overgang gir følelsen av at hvert område hører sammen med resten. Det kan være nok at farger, menyplassering og språkbruk følger en gjennomgående linje. Da oppleves siden som ett samlet miljø, ikke som en samling løsrevne vinduer.

Overganger kan også gi variasjon. Et mer dempet område etter en livlig forside skaper en naturlig pause, mens en ny mengde blinkende elementer kan gjøre hele besøket mer intenst. Når slike skifter virker bevisste, får navigasjonen en rytme som minner om redigeringen i et magasin: Noen sider inviterer til å dvele, andre gir et raskt overblikk. Den rytmen kan gjøre en digital kveld mer personlig, selv om selve innholdet er det samme for alle.

Hva kjennetegner en behagelig helhet?

En behagelig opplevelse betyr ikke nødvendigvis en minimalistisk side. Noen foretrekker et livlig uttrykk og mange tydelige innganger, mens andre setter pris på luft og færre avbrytelser. Det sentrale er at utformingen virker gjennomtenkt: at tekst er lett å lese, at valgene har forståelige navn, og at sidens ulike deler ikke kjemper om oppmerksomheten hele tiden.

Helhetsinntrykket vokser fram av mange små møter med siden. En meny som er enkel å kjenne igjen, en kategori som beskriver innholdet presist, og en overgang som ikke føles brå, kan til sammen gi en rolig og naturlig flyt. Når navigasjonen fungerer godt, blir den nesten usynlig. Da er det ikke menyen man husker først, men følelsen av at underholdningen fikk utvikle seg i et tempo som passet kvelden.

Νευρική ανορεξία– Τι είναι – Ορισμός

Η νευρική ή αλλιώς ψυχογενής ανορεξία (anorexia nervosa) περιλαμβάνεται στην κατηγορία των διαταραχών πρόσληψης τροφής. Ο όρος «ανορεξία» δεν είναι κυριολεκτικός, δηλαδή τα άτομα με νευρική ανορεξία νιώθουν πείνα και η σκέψη τους περιστρέφεται συνεχώς γύρω από το φαγητό γι αυτό και συχνά μαγειρεύουν για άλλους, κάνουν συλλογές συνταγών κ.α. Βασικό χαρακτηριστικό αποτελεί η διαστρεβλωμένη αντίληψη της εικόνας του σώματός και η άρνηση διατήρησης ενός φυσιολογικού επιπέδου βάρους. Τα άτομα με νευρική ανορεξία καταμετρούν λεπτομερώς τις ποσότητες φαγητού που καταναλώνουν, νιώθουν ενοχές όταν τρώνε και ικανοποίηση όταν χάνουν βάρος και προσπαθούν να κρύψουν τη συνεχή απώλεια βάρους που τα ίδια προκαλούν στους εαυτούς τους π.χ. φορώντας φαρδιά ρούχα. Συχνά, δεν αντιλαμβάνονται την κατάσταση της υγείας τους και είναι πιθανό να αρνούνται πεισματικά να δεχτούν βοήθεια.

 Νευρική ανορεξία– Συμπτώματα

Για να χαρακτηριστεί ένα άτομο ότι εκδηλώνει σε μία ορισμένη χρονική στιγμή νευρική ανορεξία θα πρέπει να πληρεί συγκεκριμένα κριτήρια. Ωστόσο υπάρχουν περιπτώσεις όπου το άτομο έχει στοιχεία της διαταραχής, δηλαδή έχει άτυπα στοιχεία νευρικής ανορεξίας παρότι δεν μπορεί να χαρακτηρισθεί με την διάγνωση αυτή. Τα κριτήρια της νευρικής ανορεξίας σύμφωνα με το εγχειρίδιο ψυχιατρικής  ICD 10 είναι τα εξής:

• Σωματικό βάρος που διατηρείται τουλάχιστον 15% κάτω από το αναμενόμενο/φυσιολογικό σύμφωνα με τον Δείκτη Μάζας Σώματος
• Το χαμηλό επίπεδο σωματικού βάρους οφείλεται στην προσπάθεια του ίδιου του ατόμου μέσω της αποφυγής ή άρνησης τροφών με αρκετές θερμίδες/λίπος, πρόκληση εμετού, χρήση καθαρκτικών, εξαντλητική άσκηση, κατανάλωση κατασταλτικών όρεξης και διουρητικών.
• Διαταραγμένη αντίληψη του σωματός με έντονο και υπερβολικό φόβο πρόσληψης βάρους

• Ενδοκρινική διαταραχή που συχνά εκδηλώνεται στις γυναίκες με αμμηνόροια και στους άνδρες με απώλεια σεξουαλικού ενδιαφέροντος και σεξουαλικής ικανότητας
• Εάν η διαταραχή εμφανίζεται στην προεφηβεία η φυσιολογική ανάπτυξη καθυστερεί ή διακόπτεται (η ανάπτυξη του στήθους στα κορίτσια και των γεννητικών οργάνων στα αγόρια)

Νευρική Ανορεξία – Επιπλοκές

Σε επίπεδο σωματικής υγείας ο υποσιτισμός και η χρήση καθαρκτικών, διουρητικών κ.λ.π. μπορούν να προκαλέσουν σοβαρά προβλήματα υγείας όπως καρδιακά προβλήματα, ενδοκρινικές διαταραχές, αμηνόρροια, οστεροπόρωση, μεταβολικές διαταραχές κ.α.. Σε παιδιά και εφήβους συχνά προκαλεί καθυστέρηση στην σωματική ανάπτυξη. Σε σοβαρές περιπτώσεις είναι απαραίτητη η νοσηλεία διότι το άτομο βρίσκεται σε κατάσταση εξαιρετικής απίσχνασης και ακόμη και τότε μπορεί να αρνείται την τροφή σε σημείο που να επέλθει θάνατος.

Σε επίπεδο ψυχικής υγείας η νευρική ανορεξία  έχει σοβαρές συνέπειες στο άτομο (έκδηλο άγχος, έντονες ιδεοληψίες, καταθλιπτικά στοιχεία, αυτοκαταστροφική συμπεριφορά) και παράλληλα δυσκολίες στις διαπροσωπικές του σχέσεις (κοινωνική απόσυρση, ευερεθιστότητα).

 Νευρική Ανορεξία – Ομάδες κινδύνου

Επιδημιολογικά, εκδηλώνεται κυρίως σε χώρες του δυτικού κόσμου όπου κυριαρχεί το πρόβλημα της παχυσαρκίας περισσότερο από τον υποσιτισμό και σε πολύ μεγαλύτερο ποσοστό σε έφηβα κορίτσια και νεαρές γυναίκες. Υψηλότερο κίνδυνο εμφάνισης νευρικής ανορεξίας έχουν τα άτομα που ασχολούνται με αθλήματα και επαγγέλματα που απαιτούν αδύνατο σώμα (χορευτές, μοντέλα κ.α.).

Νευρική ανορεξία- Αίτια

Οι αιτιολογικές θεωρίες της νευρικής ανορεξίας διακρίνονται σε γενετικές και περιβαλλοντικές. Οι γενετικές θεωρίες υποστηρίζουν ότι γενετικοί/κληρονομικοί παράγοντες καθορίζουν την προδιάθεση για την εκδήλωση της διαταραχής.

Οι περιβαλλοντικές θεωρίες αποτελούν μία μεγάλη κατηγορία θεωριών.  Οι κοινωνικοπολιτισμικές θεωρίες εστιάζουν στο ρόλο της κοινωνικής κουλτούρας των δυτικών πρότυπων ομορφιάς  πολύ αδύνατων σωμάτων. Η θεωρία των στρεσογόνων γεγονότων ζωής υποστήρίζει ότι στρεσογόνα γεονότα στο παιδί ή/και την οικογένεια του  (π.χ. κακοποίηση) επηρεάζουν την εμφάνιση νευρικής ανορεξίας.

Οι ψυχολογικές θεωρίες δίνουν έμφαση σε ενδοψυχικούς παράγοντες και ανάλογα με την προσέγγιση (ψυχαναλυτική, γνωστικο-συμπεριφοριστική, συστημική κ.λ.π.) δίνουν έμφαση σε άλλα σημεία. Οι ψυχαναλυτικές θεωρίες ενδιαφέρονται για την πρωταρχική σχέση βρέφους-μητέρας και εξηγούν την υιοθέτηση αυτής της δυσλειτουργικής αντίληψης και συμπεριφοράς ως μέσο διαχείρισης της αυτονομίας και διατήρησης ελέγχου του εαυτού,.  Οι γνωστικο-συμπεριφορικές θεωρίες τονίζουν το κοινωνικό άγχος, το άγχος επίδοσης και τις γνωστικές διαστρεβλωσεις, ενώ η συστημική θεωρία δίνει έμφαση στους οικογενειακούς ρόλους και μοτίβα, όπως αποφυγή των συγκρούσεων, ακαμψία στους κανόνες και ασαφή ενδοοικογενειακή επικοινωνία .

Νευρική ανορεξία- Διάγνωση

Η διάγνωση της νευρικής ανορεξίας γίνεται με ψυχολογική/ψυχιατρική εκτίμηση του ατόμου με  λήψη ψυχολογικού και ιατρικού ιστορικού με παράλληλη ιατρική παρακολούθηση και τακτικές ουρολογικές και μικροβιολογικές εξετάσεις.

Νευρική ανορεξία – Θεραπεία αντιμετώπιση

Η αντιμετώπιση της νευρικής ανορεξίας αποτελεί μία χρονοβόρα διαδικασία η οποία απαιτεί αρχικά την αναγνώριση του προβλήματος από το ίδιο το άτομο και στη συνέχεια τη δέσμευση του ατόμου στη ψυχοθεραπεία. Σε νεαρότερες ηλικίες απαιτείται η εμπλοκή των γονέων ή και της οικογένειας στη διαδικασία. Παράλληλα, χρειάζεται ιατρική παρακολούθηση και πιθανόν ειδικό πρόγραμμα διατροφής. Σε ορισμένες περιπτώσεις κρίνεται απαραίτητη η ενδονοσοκομειακή νοσηλεία.

Όλοι οι άνθρωποι στη ζωή μας έχουμε ζήσει αντίξοα γεγονότα τα οποία ξεπερνάμε αξιοποιώντας τις διάφορες δυνατότητές μας. Συνήθως λοιπόν προσπαθούμε να βρούμε λύσεις βασισμένες στην εμπειρία και τις γνώσεις μας, ζητάμε συναισθηματική υποστήριξη από το δίκτυο μας, κάνουμε ανακουφιστικές σκέψεις που μας βοηθούν να κατανοήσουμε το τί συνέβη.

Σε ορισμένες περιπτώσεις όμως, μπορεί να έρθουμε αντιμέτωποι με υπερβολικά επώδυνα εώς ακραία γεγονότα (π.χ. σωματική/σεξουαλική κακοποίηση, ατύχημα, επίθεση,  φυσική καταστροφή, πολλαπλά χειρουργεία).

Τα γεγονότα καθαυτά δεν μπορούμε να τα χαρακτηρίσουμε τραυματικά, ούτε μπορούμε να ορίσουμε μία κατηγορία γεγoνότων που προκαλούν ψυχολογικά τραύματα. Αυτό συμβαίνει διότι αρκετές φορές οι άνθρωποι από μόνοι τους κατορθώνουν να τα ξεπεράσουν πιο επώδυνα γεγονότα χωρίς να εκδηλώσουν ψυχολογικά συμπτώματα ή άλλες φορές βιώνουν κάτι ως τραυματικό και ας μην φαίνεται «αντικειμενικά» υπερβολικά στρεσογόνο . Χαρακτηρίζουμε δηλαδή τραυματικές εμπειρίες τα  γεγονότα που έχουν βιωθεί εξατομικευμένα ως τραυματικά.

Όταν βιώνουμε ενα υποκειμενικά τραυματικό γεγονός ερχόμαστε αντιμέτωποι με εναν κίνδυνο τόσο μεγάλο που ο οργανισμός μας δεν έχει τον έλεγχο της κατάστασης και δεν μπορεί να αντιδράσει με φυγή ή πάλη (fly/fight) και αντιδρά με την εσωτερική φυγή , «το πάγωμα» (freeze) και τον κατακερματισμό της εμπειρίας (fragment). Σε αυτήν την περίπτωση οι αντιδράσεις που θα ήταν φυσιολογικές όπως το κλάμμα μπορεί να «παγώσουν» μεχρις ότου ο οργανισμός να αισθανθεί ασφαλής.

Ο κατακερματισμός της εμπειρίας σημαίνει ότι η ανάμνηση του γεγονότος μπορεί να παρομοιαστεί με τα κομμάτια ενός σπασμένου καθρέφτη που εκτοξεύονται σε διαφορετικά σημεία. Τα στοιχεία του γεγονότος όπως εικόνες, ήχοι, μυρωδιές, συναισθήματα είναι διαφορετικά κομμάτια ενός καθρέφτη που δεν συναρμολογείται και συνεπώς δεν μπορούμε να ανακαλέσουμε ολοκληρωμένη την εμπειρία.

Από νευροφυσιολογικής οπτικής αυτό συμβαίνει διότι  κατά το τραυματικό γεγονός ο ιππόκαμπος που είναι υπεύθυνος για την ψυχρή αρχειοθέτηση των γεγονότων της ζωής μας υπολειτουργεί. Παράλληλα, η αμυγδαλή  η οποία είναι υπεύθυνη για αποθήκευση των αρνητικών και στρεσσογόνων γεγονότων προκειμένου να κρατάει τον οργανισμό σε εγρήγορση σε περίπτωση πιθανού κινδύνου υπερλειτουργεί.

Κατά συνέπεια, ένα ερέθισμα που συνδέεται με κάποιο κομμάτι του καθρέφτη (κάποια εικόνα, ένας συγκεκριμένος δρόμος, ένας ήχος) μπορεί να επαναφέρει όλα τα συναισθήματα (τρόμος, δυσφορία) και τις σωματικές αντιδράσεις (ταχυπαλμία, εφίδρωση) που βιώσαμε στη συνθήκη του κινδύνου.

Τα συμπτώματα που εκδηλώνουμε μετά από ένα τραυματικό γεγονός (υπερδιέγερση, αποφυγή, αποσύνδεση) αποτελούν τη φυσιολογική αντίδραση του οργανισμού ο οποίος προσπαθεί να διατηρήσει την ισορροπία του  στα μη φυσιολογικά γεγονότα που έζησε! Ωστόσο, αν τα συμπτώματα διατηρούνται για αρκετό χρονικό διάστημα αφού το άτομο είναι ασφαλές επηρεάζουν αρνητικά την καθημερινότητά του (εφιάλτες, σωματικοί  πόνουι, αϋπνίες, flashbacks, δυσκολία στη συγκέντρωση) και πιθανό να έχουν επιπτώσεις στην προσωπικότητά του (μειωμένο ενδιαφέρον για τη ζωή, ανηδονία, μόνιμος φόβος , αίσθηση κενού ή απελπισίας) και τις σχέσεις του (εκρήξεις θυμού, απόσυρση).

Σε αυτήν την περίπτωση αλλά και σε περίπτωση που κάποιος ενδιαφέρεται να επεξεργασθεί περαιτέρω κάποια τραυματική εμπειρία μπορεί να απευθυνθεί σε ψυχολόγο εκπαιδευμένο σε μοντέλο τραυματοθεραπείας.

Η μέθοδος EMDR (Eye Movement Desensitization and Reprocessing) εισήχθη στην ψυχοθεραπεία μέσα από τις μελέτες της Frrancine Shapiro. Έχει ως στόχο από τη μία την ενίσχυση των αποθεμάτων, δυνατοτήτων και ικανοτήτων του ατόμου να ξεπερνά τα τραύματα και να ενδυναμώνεται και από την άλλη έχει ως βασικό σκοπό την επεξεργασία των τραυματικών εμπειριών μέσα από ένα πρωτόκολλο 8 βημάτων.

Περιλαμβάνει 3 φάσεις: (α)την σταθεροποίηση (δημιουργία θεραπευτικής σχέσης και εγκαθίδρυση της ασφάλειας στο «εδώ και τώρα»), (β) την επεξεργασία (επικέντρωση στις εικόνες-στόχους μέ παράλληλη εφαρμογή διεστιακών ερεθισμάτων με στόχο την λειτουργική αφομοίωση της εμπειρίας) και τέλος (γ) την προσαρμογή (επανεκτίμηση και ανανοηματοδότηση της εμπειρίας).

Η φιλοσοφία που διακατέχει την μέθοδο EMDR είναι σαφώς ανθρωποκεντρική και εμπεριέχει στοιχεία της γνωσιακής προσέγγισης (πεποιθήσεις) , της ψυχαναλυτικής προσέγγγισης (ελεύθεροι συνειρμοί), ενώ σχετίζεται με αρχές της συστημικής προσέγγισης (εστίαση στα αποθέματα).

Η αποτελεσματικότητα της μεθόδου στην θεραπεία ψυχολογικών τραυμάτων έχει καταγραφεί σε διεθνείς έρευνες (American Psychiatry Association, International Society of Traumatic Stress Studies, British Department of Health κ.α.). Στην Ευρώπη κάθε χρόνο διεξάγεται το Ευρωπαϊκό Συνέδριο EMDR, ενώ περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τη μέθοδο του EMDR στην Ελλάδα μπορείτε να βρείτε στην EMDR Hellas.

Η διαφωνία μεταξύ γονιού και παιδιού είναι από τις πιο συνήθεις και φυσιολογικές συμπεριφορες, και μάλιστα η διαφωνία αν αξιοποιηθεί κατάλληλα μπορεί να αποβεί και ιδιαίτερα εποικοδομητική. Η ίδια η αντιπαράθεση ή η σύγκρουση μπορούν να γίνουν η ευκαιρία να κατανοήσουμε ο ένας τον άλλο. Όταν καταφέρουμε να φτιάξουμε κώδικες επικοινωνίας, τελικά χτίζουμε μία πιο κοντινή σχέση με το παιδί.

Το ερώτημα λοιπόν είναι με ποιόν τρόπο καλούμαστε ως γονείς να διαχειριστούμε αυτήν την αντιπαράθεση προκειμένου να μας φέρει κοντύτερα και να μη μας απομακρύνει από τα παιδιά μας.

Διαπραγμάτευση ονομάζεται η διαδικασία μέσω της οποίας γονιός και παιδί επιχειρούν από κοινού να ρυθμίσουν τη διαφωνία τους μέσα από την εύρεση διαφορετικών οπτικών και λύσεων. Με αυτόν τον τρόπο και οι δύο θα μάθουν να βρίσκουν τρόπους επικοινωνίας και στις περιπτώσεις όπου διαφωνούν με αποτέλεσμα να ισχυροποιηθεί η σχέση τους.

Παράλληλα η διαπραγμάτευση είναι μία διεργασία η οποία θα αποτελέσει το πρότυπο που το παιδί σιγα σιγά θα υιοθετήσει προκειμένου να επιλύει τις διαφωνίες του στις άλλες του σχέσεις (συνομηλίκους, δασκάλους κ.α.).

Βασικά στοιχεία μίας επιτυχημένης  διαπραγμάτευσης αποτελούν καταρχάς η συμμετοχή και των δύο μερών. Αυτό σημαίνει ότι δεν μπορούμε να επιβάλλουμε στο παιδί να ακολουθήσει αυτή τη διαδικασία εάν δεν θέλει και μάλιστα τη στιγμά που εμείς θα ορίσουμε. Ωστόσο τα παιδιά όπως κι εμείς δεν ευχαριστιούνται τις συνεχείς συγκρούσεις και θέλουν να βρεθεί μία λύση ενώ σίγουρα ακολουθούν ευκολότερα τη λύση την οποία τα ίδια τα παιδιά σκέφτηκαν μαζί μας.

Επίσης σημαντικά στοιχεία της διαπραγμάτευσης αποτελούν ο σεβασμός και η εμπιστοσύνη στο ίδιο το παιδί και την άποψη του καθόλη τη διάρκεια της συζήτησης.

Η διαπραγμάτευση έχει νόημα όταν έχουμε αποδεχθεί ότι είναι λογικό ο καθένας να «βλέπει αλλιώς το πράγματα» και το παιδί μπορεί να έχει τους δικούς του λόγους όταν επιμένει στη γνώμη του και δεν το κάνει «για να μας σπάσει τα νεύρα»

Τέλος, η βία (σωματική/λεκτική/ψυχολογική), η εξαπάτηση («κάνε τώρα αυτό που σου λέω και την επόμενη θα γίνει το δικό σου»), ο συναισθηματικός εκβιασμός («κάντο για να μη με στενοχωρήσεις και αρρωστήσει η μαμά» ή η κάθε μορφή εξουσίας που μπορεί να έχει ο γονιός πάνω στο παιδί αποτελεί μία πολύ προσωρινή λύση η οποία σύντομα θα αντιστραφεί όταν το παιδί θα μας κατηγορήσει κάποια χρόνια αργότερα.

Αντίθετα, η εύρεση μίας κοινά αποδεκτής λύσης προσθέτει στην εικόνα του γονιού σεβασμό και στο παιδί αυτοέλεγχο και επίγνωση για τις πράξεις και τις συνέπειες τους.